• اوايل زندگي

رابرت دنیرو در هفدهم اوت سال ۱۹۴۳ در نیویورک بدنیا آمد. والدین رابرت هنرمند بوده‌اند. او کودکی‌اش را در محلهٔ «ایتالیای کوچک» نیویورک گذراند. ده ساله بود که کارش را با تئاتر آغاز کرد و در نمایشنامه «جادوگر شهر اُز» هنرنمایی کرد و بعدها به کلاس بازیگری لی استراسبرگ رفت و بازیگری را نزد او آموخت و بدین ترتیب بود که به بازیگری متد اکتینگ تبدیل شد، سبکی که مارلون براندو وجیمز دین آغازگران آن بودند و با رابرت دنیرو و داستین هافمن به اوج قدرت خود رسید. باید گفت که او بازیگری درونگراست و بازیهای تأثیرگذار او منبع الهام بسیاری از بازیگران بوده‌است.

• دوران بازیگری

دنیرو خیلی زود با تیم مارتین اسکورسیزی و فرانسیس فورد کاپولا آشنا شد. این کارگردانان که همچون رابرت دنیرو اصل و ریشه‌ای ایتالیایی داشتند تصمیم بر ایجاد موجی از فیلم‌های انتقادی از سیستم سرمایه‌داری و جو بی‌خیالی حاکم بر آمریکا گرفتند. علمدار این موج کاپولا بود. اما مارتین اسکورسیزی و رابرت دنیرو تیم هماهنگی از آب در‌آمدند. فیلم‌های زیادی نیز تهیه و چند فیلم نیز کارگردانی کرده‌است مانند یک داستان برانکسی که فیلم بسیار زیبایی از آب در آمد.رابرت دنیرو در جشواره فیلم برلین مارلون براندو در مورد او گفته‌است: «به گمان من حتی خود دنیرو هم نمی‌داند که تا چه حد مهارت دارد.» او در سال ۲۰۰۸ جایزه دوربین طلایی را به خاطر یک عمر حضور جاودان در عرصه سینما تحت عنوان شاهکار جهانی در برلین از دستان مارتین اسکورسیزی دریافت کرد. باید گفت که مارلون براندو و دنیرو دو نفری بودند که به خاطر بازی درخشانشان در نقش دون ویتو کورلئونه موفق به دریافت جایزه اسکار گشتند که از دیدگاه بسیاری از منتقدان ماندگارترین نقش تاریخ سینماست  بسیاری از منتقدان او را تواناترین بازیگر تاریخ سینما می‌دانند و این هیچ اغراق و بزرگنمایی نیست زیرا دنیرو در بسیاری از ژانرهای سینمایی نقش آفرینی کرده است برای مثال می‌توان در سینمای وحشت آثاری همچون فرانکشتاین و موهبت الهی را نام برد و در سینمای کمدی هم شاهکاری همچون سلطان کمدی را که درآن مقابل غول دنیای کمدی آن عصر یعنی جری لوئیس نقش آفرینی می‌کند را نام برد و آثار دیگری همچون ملاقات با والدین و ملاقات با فاکرها و در ژانر ورزشی هم وی در اثر جاودان مارتین اسکورسیزی یعنی گاو خشمگین نقش آفرینی کرده است که از دیدگاه بسیاری از صاحب نظران سینمایی بهترین اثر ورزشی سینماست و همچنین از دیدگاه AFI (انیستیتوی فیلم آمریکا) پس از همشهری کین، پدرخوانده و کازابلانکا بهترین فیلم تاریخ سینما است اما در سبک گانگستری هم دنیرو شاهکاری دیگر همچون رفقای خوب اثر اسکورسیزی و تسخیرناپذیران اثر بیاد ماندنی برایان دی پالما را داراست.

• مروری بر چند فیلم

مهمترين فیلم‌های رابرت دنیرو را اسکورسیزی کارگردانی کرده‌است و شاید بتوان بازی دنیرو در نقش «تراویس بیکل» را الگویی برای کل بازیگری وی در نظر گرفت. عنوان این فیلم راننده تاکسی بود و دنیرو در نقش یک سرباز از جنگ برگشته که بعلت بیداری ذهنی و دیدن زندگی کثیف مردم قادر به خوابیدن نیست در مؤسسه تاکسی‌رانی مشغول بکار می‌شود و با دردمندی حاضر به مسافرکشی شبانه در محله «هارلم» نیویورک می‌شود. تراویس پس از اندکی متوجه فجایعی که در خیابان‌ها و در بطن مردم در جریان است می‌شود و با وجود حالت انفعالی که دارد تصمیم به برطرف کردن این مشکلات می‌نماید. روشهای او خشونت بار است و نهایتاً تنها قادر به بازگردانیدن جودی فاستر (که در سن ۱۴ سالگی نقش یک فاحشه را بازی می‌کرد) به خانه می‌گردد. حس انزوای تراویس تا مدتهای مدیدی بر بازی دنیرو سنگینی می‌کرد. البته دنیرو بازیگری چیره دست است و با ایفای نقشهای متفاوتی پس از این فیلم سعی در دور شدن از کارکتر تراویس داشت.
دنیرو برای بازی در نقش جیک لاموتا (بوکسور موفق آمریکایی در دهه ۱۹۴۰ و اواسط ۱۹۵۰)در فیلم گاو خشمگین برنده اسکار بازیگری گردید. او برای ایفای نقش جیک لاموتا ۲۵ کیلوگرم وزن اضافه کرد و ضرب المثل بازیگری گردید. [۱] فیلمهای خوب دنیرو بسیارند. روزی روزگاری در آمریکا یک اودیسه بود. شکارچی گوزن یک فیلم انتقادی محشر از جنگ ویتنام بود. بیداری‌ها فیلمی در مورد یک بیمار فلج ذهنی بود که دنیرو نقش او را بخوبی ایفا کرد. تنگه وحشت یک فیلم تکان دهنده در مورد وحشت از انتقام بود. دنیرو برای این فیلم دندان‌های خود را با اورتودنسی به هم ریخت و تنش را با جوهر گیاهی (که بعدها جذب بدن می‌شد) کلاً خالکوبی کرد تا نقش یک جنایت کار جنسی را بازی کند. دنیرو در بیش از هشتاد فیلم بازی کرده‌است. دنیرو همچنان در حال بازی در فیلم‌های مختلف است. جدیداً در فیلم‌های اسکورسیسی بازی نکرده‌است. او توانست بر بیماری پروستات خود غلبه کند. در فهرست جدید موسسه فیلم آمریکا که در سال 2007 منتشر شد فیلم گاوخشمگین در رده 4 امین فیلم برتر تاریخ سینما قرار گرفت. او همکنون 66 ساله است و همچنان باقدرت به کار خود ادامه می‌دهد. درسالهاي اخيردر ايران تماشاگران، بسياري از آثار او را از طريق شبكه ويدئويي تماشا كرده اند .دوبلورهاي او تاكنون مرحوم ايرج ناظريان ، حسين عرفاني ،بهرام زند،چنگيز جليلوند و منوچهر والي زاده بوده اند.

فیلم شناسی

بسیاری از دوستان از من خواسته بودن که اهدافمو بنویسم و سرانجام موفق به انجام این کار شدم. بعد از تعیید از طرف مقامات بالا این مطالب رو در بلاگ و در دانشگاه قرار دادم تا دانشجویان عزیز بتونن استفاده کنن. دوستان اگر نظری دارن میتونن در قسمت “دیدگاهتان را بنویسید” یا “نظرات” بنویسند . مطمئن باشید بی جواب نمیمونه.

با سلام

من نه با شعر صحبت هامو شروع ميكنم و نه ميخوام كتابي بنويسم . من ميخوام به زبان خودم براي شما صحبت كنم. قبل از شروع هر حرفي مختصري در مورد شوراي مشورتي مينويسم چون خيلي از دوستان هنوز معني شوراي مشورتي رو به درستي درك نكردن .

در آيين نامه دانشگاه جامع شوراي مشورتي اينطور تعريف شده :

“به منظور تبادل نظر و اطلاع از نظرات مشورتي دانشجويان در مورد موضوعات (در هر زمينه اي) و مشكلات دانشجويي ، شوراي مشورتي دانشجويي در كليه مراكز تشكيل ميشود.”

با توجه به تعريف بالا دانشجويان بايد توجه داشته باشند كه حيطه كاري نامزد هاي منتخب ، در جلسات مشورتي فقط مشورت كردن و تبادل نظر ميباشد و نقش اجرايي ندارند. (حالا با گفتن اين حرف ، دانشجويان فكر نكنن كاري از دست نامزدها بر نمياد).

- – من نميخوام مثل نامزدهاي ديگه اهدافي مشخص كنم ،  يا اهدافي بنويسم كه محال و دست نيافتني باشه .من به خودم اين جرات رو دادم كه خودمو نامزد اين شورا كنم تا بتونم مشكلات دانشجويان رو (در هر زمينه اي) حل كنم ، مشكلات دانشجويان مسئله اي نيست كه از الان مشخص باشه تا بشه اون هارو هدفم قرار بدم . اين مشكلات الان وجود دارند و يا در آينده ، هر لحظه و هر زماني ممكنه سر باز كنن !!!  مشكلات دانشجويان مشكلات من هم هست ، پس چرا نبايد تا حل شدن اين مشكل دنبالش باشم؟؟؟ من تنها براي رشد كلاس يا رشته ي خودم قدم جلو نميزارم ، من اومدم تا به حرفها ( پيشنهادات و انتقادات ) تمام دانشجويان در تمامي رشته ها گوش بدم و تا رسيدن به اونها دنبالش باشم .

- – دانشجو فقط مشكل نداره، دانشجو اوقات فراقت خودشو بايد پر كنه!(البته اگر داشته باشه، هميشه كه نميشه درس خوند)  چرا دانشگاه در اين زمينه فعاليتي نداره؟ چرا دانشجويان هر دوره فقط يك بار به اردو برده ميشن؟(يعني شهركرد به غير از دشت لاله ها جايي نداره؟) اينها نمونه سوالات و انتقاد هايي هستش كه در جلسات بايد مطرح بشه و خواهد شد؟!؟!؟ اگر من اين سوالات رو در جلسات مطرح كنم مسلما جواب قانع كننده ميخوام( قول ميدم كه نفرستنم دنبال نخود سياه)

- – دانشجويان بايد توجه داشته باشند اين انتخابات يا هر انتخابات و يا هر حركتي كه در دانشگاه رخ ميده رو نبايد بيتفاوت  از كنارش بگذرند. هر كسي دوست داره دانشگاهي كه در اون درس ميخونه از هر نظر يك باشه (مگر اينكه به خاطر وقت تلف كردن و يا داشتن پول زياد اينجا اومده باشه). در كل منظورم اينه كه اين انتخابات بچه بازي نيست و شما نبايد به خاطر دوستي و رفاقت راي بديد ، شما بايد كسي رو انتخاب كنيد كه به دنبال حل مشكلات شما باشه و بتونه راحت صحبت كنه و از كسي هم باكي نداشته باشه ! شما با جدي گرفتن اين انتخابات خودتونو ثابت كرديد ، اينجا مهد كودك يا دبستان نيست اينجا دانشگاهه و شما هم دانشجو ، پس ثابت كنيد كه دانشجوييد و رشد اين دانشگاه براي شماها مهمه!!!

پس وعده ما سه شنبه و چهارشنبه (كارت دانشجويي فراموش نشه) – براي كسب اطلاعات بيشتر به وبلاگ دانشگاه مراجعه كنيد.

به اميد رشد دانشگاه (شايان ابوطالبي)